Denk je dat ze over deze weg zal gaan?
Waarschijnlijk.
We moeten ze maar een slaapplaats geven.
Kom op, Tig.
Daar gaat ze.
Zo te zien gaan we het krijgen.
Zie je ze?
Ik kan ze niet zien. Ik kan ze niet horen.
Heb je er ooit een gezien die zo erg is?
Niet sinds Noach en de overstroming.
Jij zou 't moeten weten, aangezien je hier was.
Wat zei je?
Hij zei, 'Jij zou 't moeten weten, aangezien je hier was. '
Zelfs dat was niet zo nat.
Eén ding is zeker.
Noach schepte nooit zoveel gelul van degene die hij aan boord had.
Laten we wat voedsel gaan ritselen.
Mose?
Hé!
Deed dat pijn? - Ja.
Mose, heb je die kaarten nog?
Ja, ik heb ze.
Pak ze maar vast, dan spelen we een spelletje na het ontbijt.
Verdorie!
Zet de borden aan de kant.
Ga je nog met die kaarten spelen, Mose, of wil je er dwars door heen kijken
Jaag me niet op.
Ik neem er vier.
Oh, jakkes. 'Neem er vier'
Oké, dat is alles.
Ik ben weg.
Ik ook.
Iemands vertrouwen is iets waardevols, Button.
Dat wil je niet voor iets kleins kwijtraken.
Het regent tenminste niet.
Kleed je goed, Button. Help Mose alles opruimen.
Dan ga je weg en ga je die paarden zoeken.
Jij kan wel wat hulp gebruiken, Charley.
Ga gewoon door zoals je bent.
Je krijgt je kans snel genoeg.
Je hoeft niet om meer taken te vragen, Mose.
Iedereen moet doen wat hij kan.
Ja, maar ik kan maar de helft aan van wat jij aankunt.
Weet je, het is soms lastig om Charley te begrijpen.
Ik weet niet eens of hij mij wel mag.
Hij mag jou wel.
Weet je, Boss twijfelde even om mij in te huren.
Te dik om paard te rijden en te werken met de koeien.
Bang dat ik teveel zou eten.
Charley heeft hem omgepraat...
en ik neem iemands vertrouwen niet licht op.
Je weet dat ik dat ook niet doe.
Weet ik, maar het is het beste om daar aan te blijven herinneren...
als je respect wilt...
wanneer je met mannen als Charley en Boss rijdt.
Button, trekken.
Trekken.
Button!
Hou op met die hond te spelen en trek de wagen.
Trekken!
Dat is goed.
Kijk daar 'ns.
Old Boss kan goed hoeden, vind je niet?
Hij heeft de standaard gezet.
De hoofdgroep gaat richting het water.
We gaan het veld in, zoeken de rest,
en drijven ze ernaar toe.
Kijk dat eens.
Een paar kinderen.
Hoe dan ook, als we ze eenmaal hebben...
kunnen we ze dichter naar het kamp brengen.
Het zal even duren voordat we weer een dorp tegenkomen.
We kunnen wel proviand en koffie gebruiken, en dergelijke.
Mose!
Je zal terug moeten rijden naar dat dorp dat we gepasseerd zijn.
Wanneer wil je dat ik ga?
Vannacht.
Ik ga wel.
Ik kan gaan.
Hoe lang denk je, Charley?
Als de koeien ons niet vertragen, misschien een dag heen, een terug.
Klinkt goed.
Kom op, baas.
Ik kan het doen.
Tuurlijk kan je het.
Ik weet alleen niet of dat dorp er klaar voor is...
om jou erin los te laten.
Engels!
Onzin!
Als je aan je voeten gaat peuteren als een aap...
doe het dan benedenwinds.
Ik zweer het je, die oude Tig zorgt nog beter voor haarzelf.
Ik begin te denken dat het een fout is...
dat ik je niet naar een dorp heb gebracht om een beroep te leren.
Ik hou niet van steden. Ik heb ze nooit gemogen.
Dat zeg je alleen maar omdat je mij dat hebt horen zeggen.
Zet een zaakje op poten en vestig je in een stad.
Je zult altijd een dak boven je hoofd hebben,
je hoeft niet op de grond te slapen,
en je hoeft niet ver te lopen om wat te eten.
Dat is toch zo, Charley?
Je hebt echt geholpen.
Ik kan net zo goed tegen dit paard praten.
Doe je laarzen aan, Button. Er is werk te doen.
Als je in een stad zou wonen...
zou je toch wat op moeten ruimen.
Anders zou niemand tegen de stank kunnen.
Waarom doe je dat?
Voor het valsspelen.
Valsspelen.
Ik heb er m'n excuses voor aangeboden.
Baas? Ik heb hem mijn excuses daarvoor aangeboden.
Het zit hem duidelijk nog dwars.
Het wordt donker, baas.
Hij kan tussen de stad en het kamp gewond zijn geraakt.
Hij doet het vast rustig aan.
Hij zal toch niet aan het pokeren zijn?
Daar zou ik niet zo zeker van zijn, baas.
Wat als hij op ons ligt te wachten om mee te gaan?
's Nachts vinden we hem nooit. Kom nu maar naar beneden.
Hij is ongerust.
Ongerust? - Ja, ik ben ongerust.
Al sinds gisteren. Je had me er heen moeten sturen.
Mose kan wel voor zichzelf zorgen.
Waarom is hij dan niet hier?
Nou, jij wilde nooit naar steden.
Nu wil ik ook niet meer.
We kunnen hem maar beter vinden, waar hij ook is.
Goed.
Jij en ik gaan vroeg op pad. Button kan het kamp bewaken.
Button, kom daar vandaan en begin aan het avondeten.
Is waarschijnlijk terug voor 't avondeten.
Maar drie paar ogen is beter dan twee.
Jij blijft bij de kar. - Kom op, baas.
Daar komt toch geen mens aan.
We hebben hier nog niemand gezien.
Het voelt beter als er iemand in de buurt is.
Je hebt wel wat rust verdiend.
Blijf hier.
Blijven, Tig.
Wil weg.
Ze doet alsof.
De wil is er, maar de kracht niet meer.
Hou het geweer dichtbij je.
Ik hou van een revolver met enig gewicht.
Heb deze van een man genomen die zijn koeien niet kon afbetalen.
Verrekt mooi wapen.
Het valt me altijd op dat jij liever iets lichts hebt, klopt dat?
Zet maar neer. Dank je.
Goedendag. - Goedendag.
Ik wil ze voedsel en water geven, ze roskammen met de zadels erop.
Goed, dat wordt vier kwartjes voor elk.
Alsjeblieft. - Dank je.
Blijven jullie niet lang?
Net zo lang tot we iemand gevonden hebben.
Misschien kan ik jullie helpen.
Ik woonde hier al toen het Fort Harmon heette...
en soldaten nog indianen weg moesten jagen.
Ik ken iedereen in de wijde omtrek.
Grote man, moest nodig naar de kapper, 30 jaar.
Daar is zijn wagen.
Ik weet wie je bedoelt.
Erg aardige jongeman.
Hij ziet eruit alsof hij voortdurend onderweg is.
Zijn paard staat in de kraal.
Eén van jullie, nietwaar?
Waar kunnen we hem vinden?
Hij zit in de gevangenis.
Hij had ruzie met een paar veeboeren...
bij de winkel.
Een paar veeboeren. - Ja.
Hij had ze nog flink te pakken,
totdat Marshal Poole kwam...
en hem op zijn hoofd sloeg met de loop van zijn geweer.
Hij mag blij zijn dat hij niet in z'n rug werd geschoten.
Ik zou dat maar onthouden...
als je met Marshal Poole praat.
Zadel zijn paard op.
Is daarmee zijn schuld betaalt?
Ja.
Ik heet Percy als je nog iets anders nodig hebt.
Hartelijk dank.
Wacht even.
Hoe lang had je hem hier?
Ik bracht hem gister in de namiddag.
Hij was niet makkelijk de cel in te krijgen.
Waarom?
Verdorie Bear. De grote.
Avond. De naam is Boss Spearman.
Dit is Charley Waite.
Avond.
U heeft een vriend van ons?
De naam is Mose Harrison.
Ik heb 'm hier.
Hij heeft een ruzie uitgelokt in de winkel.
Mose lokt geen ruzies uit, hij maakt ze af.
Ik zeg alleen maar dat hij ruzie zocht. Jij zegt van niet.
Misschien noem je me een leugenaar.
Heb je een aanklacht tegen hem?
Genoeg.
Veroorzaken van ruzie. Verstoren van de rust.
Verstoren van de openbare orde. Kies er maar een uit.
We hoorden dat hij een klap op zijn hoofd heeft gehad.
Hij is oké.
Nou, ik kom hem halen.
Betaal de boetes, dan mag je hem hebben.
Hoe klinkt $50 voor elke overtreding?
Als een overval.
Veel geld.
Jazeker, veel geld.
Ik heb op je gewacht Mr. Spearman.
Mijn naam is Denton Baxter.
Mose heeft met jouw mannen gevochten.
Dat klopt.
Weet je, de mensen in Fort Harmon country...
hebben het niet zo op wildgrazers of wildgrazen.
Ze haten ze nog meer dan ze ooit de indianen haatten.
En met 'mensen' bedoel je ranchers zoals jij.
Ik heb het meeste land hier.
Meer dan drie of vier anderen bij elkaar.
Opgebouwd met mijn eigen handen,
beetje bij beetje,
samen met deze stad.
En geen enkele wildgrazerskudde
zal het voer van mijn kudde inpikken in dit gebied.
Wildgrazen is legaal.
Tijden veranderen, Mr. Spearman.
De meeste mensen veranderen mee. Een paar achterblijvers niet.
Weet je, een paar jaar terug,
kwam een groep wildgrazers voorbij.
Op een nacht sloeg de kudde op hol,
de wagens vlogen in brand, en een van die jongens...
werd van zijn paard geschoten tijdens het hele gebeuren.
In de rug geschoten, toch?
Zijn paard en zadel zijn bij de stalhouderij.
Je kan hem meenemen als je vanavond vertrekt.
En bij zonsopgang pak je je wagen...
en zet je je wildgraas-kudde in beweging...
en je stopt niet voordat je uit Fort Harmon country bent.
Jij laat Mr. Spearman z'n man halen...
zodat hij kan vertrekken.
Charley.
Mose.
Het lijkt alsof iemand hem getrapt heeft toen hij op de grond lag.
Is dat zo?
Mose, opstaan nu.
Charley, blij je te zien.
Ik vind deze stad maar niets.
Alsjeblieft.
Tjonge, ze hebben hem goed te pakken gehad.
Hebben jullie een dokter hier?
Ja. Dokter Barlow.
In het huis achter de schuur, bij de kerk.
Bij een houten hek.
Hij heeft een bord voor zijn huis staan.
O jee. Breng hem maar meteen naar binnen.
Leg hem daar maar neer.
Ik ga de dokter halen.
Pak z'n benen, Boss.
Rustig, rustig.
Goed zo.
Ik ben Dokter Barlow.
Boss Spearman.
Charley Waite.
De patiënt heet Mose Harrison.
Hij werkt voor mij.
Dit zijn oude wonden.
Behandelen gaat beter als je hem meteen langsbrengt.
Jullie marshal had hem, en in zijn gevangenis is het zwaar toeven.
Is dit de man die heeft gevochten met Baxters mannen?
Hij heeft zeker zijn mannetje gestaan.
Heeft er een z'n arm gebroken.
Hun kennende hebben ze het verdiend, denk ik.
Eens kijken wat we hier hebben.
Rustig.
Kalm aan, Mose. - Rustig, Mr. Harrison.
Niemand probeert je expres pijn te doen.
Ik zou zeggen dat hij een paar gebroken ribben heeft.
Dit shirt zal eraf moeten.
Sue, ik heb zeep, water en alcohol nodig
Drink dit maar op, Mr. Harrison.
Dat is goed.
We gaan die wonden aan zijn gezicht schoonmaken.
Hij heeft een lelijke jaap op z'n kop hier.
Ik zou zeggen: op de gezondheid,
maar dan zou ik waarschijnlijk zonder werk zitten.
We drinken op de gezondheid van hen die het verdiend hebben.
Jullie kunnen wachten in de voorkamer.
Het is beter dat hij niet reist.
Hij zal wel moeten.
Hoeveel ben ik u verschuldigd, dokter?
We staan quitte.
Ik heb genoeg verdiend aan wat hij bij Baxters mannen gedaan heeft.
Ik zou willen dat hij u rijk heeft gemaakt.
Mevrouw.
Dokter Barlow heeft een mooi vrouwtje.
Dat had jij wel door hè.
Ik ben niet dood, hoor.
goed om te horen.
En aardig ook.
Behandelde ons zo goed als ieder ander. Typisch een klasse- vrouw.
Zo'n vrouw laat 'n man denken aan settelen, nietwaar?
Doc lijkt me een hardwerkende kerel.
Waarschijnlijk ook hard aan het werk om kleintjes te maken.
Dat wordt een mooi plaatje, is het niet?
Zeker.
Schijnen meer dan duizend woorden waard te zijn.
Hé, Tig.
Waar is hij nu weer?
Duivelse jongen.
Button is oké, baas.
Als iemand hem iets had aangedaan, hadden ze de wagen overhoop gehaald.
Je zult wel gelijk hebben.
Daar is hij.
Als je wakker bent, moet je even kijken.
Waar was je? - Heb ik al vaker gezien.
Bij de kudde.
Ik had je toch gezegd bij de wagen te blijven.
Wat is er met Mose gebeurt? - Heb je gehoord wat ik je zei?
Ja, maar wat is er gebeurt?
Hadden wat moeilijkheden in dat stadje.
Lijkt op meer dan zomaar wat.
Gaan we weer verder?
Dat doen we toch altijd, als we ergens zijn uitgegraasd.
Heb ik iets verkeerd gedaan?
Laat hem maar even.
Hier. Neem nog wat koffie.
Maak verse, voor de verandering.
Drie ruiters hielden vanmorgen de kudde in de gaten.
Waar?
Ongeveer een halve mijl verder.
Ze zaten daar maar, te kijken naar de kudde.
Dezelfde?
Nu zijn het er vier.
Het wordt nog druk hier.
Misschien moeten we verder gaan.
Dat lost niets op, Button.
Ik ken die types als Baxter.
Hij wil deze kudde hebben of hem uiteenjagen.
Als hij de kudde wil stelen,
waarom houdt hij jullie dan niet in de stad?
Marshal had Mose al.
Hij wil ons allemaal bij elkaar.
Ver van daar wanneer het gebeurt.
Dat slaat dus nergens op, ons vertellen dat we moesten vertrekken.
Was niet het enige wat hij zei.
Meestal zal iemand iemand zijn slechte bedoelingen vertellen.
als je luistert, jezelf laat horen.
Een paar jaar terug, kwam een groep wildgrazers voorbij.
Dat was geen loos verhaal.
Laten we het uitzoeken.
Prachtig land.
Je kan hier verdwalen,
en vergeten dat er mensen en dingen zijn, die niet zo simpel zijn als dit hier.
Hoe lang rijden wij al samen, Charley?
Iets van tien jaar.
Weet je hoe ze dat noemen? Dat heet een decennium.
Hele tijd.
Er is een hoop veranderd in die tijd.
Waar zit je mee, Boss?
Zoals ik het zie, kunnen we de kudde verlaten en vluchten...
of jij en ik rijden 't donker in en houden ze tegen...
voordat ze de kudde uiteenjagen.
Is het het waard om vanwege die koeien te sterven?
Die koeien is één ding.
Maar een man die een ander vertelt...
waar hij mag gaan en staan in dit land is iets anders.
Die rancher zat daar in die gevangenis...
te grijnzen en liet zijn mannetje de wet vertellen...
totdat hij vond dat hij ons moest laten zien...
dat hij hier de baas was.
Misselijk word ik ervan.
We hebben nog wat te vereffenen voor wat ze Mose hebben aangedaan.
Zeker.
Ik ga de paarden zadelen.
Jullie moeten goed uitkijken.
Ik heb het jachtgeweer. We kijken naar ze uit.
Je kan dat vuur beter doven.
Button, blijf bij de wagen.
Ik wil je niet in het open veld zien.
Oké?
Ik heb suiker uit de stad meegenomen.
Het ligt in de wagen.
Ik zou hem niet op mijn dak willen hebben...
zoals deze cowboys.
Wat is er met jou aan de hand, Gus?
Je zit al de hele nacht te draaien.
Mijn rug doet zo'n pijn, omdat ik tegen die kachel ben gegooid.
Voelt of ik bereden ben door een hoer van 150 kilo.
Gus, jij bent er nog makkelijk vanaf gekomen.
Moet je mijn gezicht zien.
Je kan er zeker van zijn dat Butler dit die grote vent betaald zet...
voor het breken van zijn arm enz.
Hoorde je het breken?
Ik hoorde het breken.
Gelukkig voor hem kan hij met beide handen schieten.
Eén beweging, en jullie zijn er geweest!
Allemaal opstaan!
Gooi je wapens op de grond.
Ik zeg het niet nog eens.
En schop ze weg.
Wie van jullie heeft een pijnlijke rug?
Wie?
Hij daar.
Jij bent Gus? - Ja.
Je pakt iemand niet met z'n drieën.
Wacht even, meneer.
Het was niet ons idee om hem aan te vallen. - Hou je kop, Wylie.
Sta op, klootzak.
Hoe heet jij? - Vince.
Mooie holsterriemen heb je. Jij werkt voor iemand als schutter, toch?
Ben je een beetje snel? - Nee.
Hoeveel ruiters heeft hij?
Ik zei, hoeveel ruiters?
De rest is op weg naar je wagen.
Lach nu maar, kom maar op.
Duurt even voor hij weer iets kan.
Charley, gooi die zadeltassen eens.
Doe jullie maskers voor.
Die in je riem, doe maar aan.
Trek jullie broek uit.
Doe voor niemand m'n broek uit.
Nu moet je heel goed luisteren.
Doe ze uit!
Angstaanjagend groepje, hè, Charley?
Ga plat op je buik liggen!
Met die neuzen op de grond.
Als ik maar een takje hoor breken...
kom ik terug en maak ik jullie allemaal af.
Charley.
Charley!
Tig komt ons niet begroeten.
De klootzakken.
Ze hebben de jongen neergeschoten, maar hij leeft nog wel.
Is dat Mose?
Hij is dood.
Door het hoofd geschoten.
Charley?
Charley, pak de lantaarn en de whiskey.
Ja.
Kom op, wakker worden.
Charley.
Ze hebben hem hier met een kogel geraakt en hier op de schedel geslagen.
We moeten die kogel eruit halen.
Goed gedaan, Baas.
Hij was er bijna geweest.
Ik weet het niet. Hij heeft een hoop bloed verloren.
Een klap op het hoofd kan een man veranderen...
voor de lest van z'n leven.
Nou, je hebt alles gedaan wat je kon.
Hij heeft nu een dokter nodig.
Als Button de ochtend haalt,
neem je hem mee in de wagen en vertrekt.
Blijf je hier gewoon zitten wachten bij de koeien?
Dat klopt.
En ik maak iedere klootzak af...
die ze wil komen halen.
Voor iemand zonder veel dekking,
heb je wel erg moorddadige plannen.
Je weet dat ik me nooit tegen je heb gekeerd, Baas.
Ik heb jou altijd het woord laten voeren.
Maar hij heeft die dokter uit de stad echt nodig.
en ik ben van plan hem te brengen.
Als je mee wilt, kunnen we samen gaan.
En anders doe je maar wat je moet, dan doe ik hetzelfde.
Denk je dat ze je er zomaar in en uit laten lopen?
Ik hoor daar niet thuis.
Button verdient elke kans die we hem kunnen geven.
Oké.
Maar ik maak Baxter en degenen die dit hebben gedaan af.
En als die marshall in de weg staat, gaat 'ie er ook aan.
Dus je kunt maar beter nadenken over wat er moet gebeuren.
Ik heb geen moeite om te doden, Baas
Nooit gehad.
Dat ziet er mooi uit, Charley.
Ja, een man moet toch laten zien dat hij hier is geweest.
Met de volgende storm is het verdwenen.
Maakt niet uit. Hij heeft je hond als gezelschap.
Hij zou het fijn vinden als je oude Tig bij hem legt.
Ja, het was op het laatst meer Mose zijn hond...
dan de mijne.
We zouden nog iets moeten zeggen.
Als je met de man daarboven wilt praten, ga je gang.
Ik blijf hier wel staan luisteren,
maar ik zeg niks tegen die klootzak.
En ik zal het Hem altijd kwalijk nemen...
omdat hij toeliet wat er met zo'n lieve jongen als Mose gebeurde.
Nou, hij was niet bepaald een klager.
Werd altijd wakker met een glimlach.
Die had hij de hele dag.
Zo'n soort man die 'goedemorgen' zei en het ook meende,
of het nou zo was of niet.
Om U de waarheid te zeggen, Heer, als er twee aardiger zielen waren,
dan heb ik ze niet gekend.
Die ouwe Tig wilde zelfs geen vogels meer achterna op het eind.
Nou, U heeft er een goede man en een goede hond bij,
en ik ben het eens met de Baas...
over het U nog steeds kwalijk nemen.
Dat betekent 'amen', denk ik.
God.
Alles goed, Charley?
Prima.
Het leek alsof je, je weet wel...
Ik zei prima, toch?
Er komen alleen wat oude gevoelens naar boven.
We hebben elkaar nooit veel gevraagd.
Dat vond ik altijd best. Ik dacht dat jij dat ook vond.
Maar de laatste dagen heb je bepaalde dingen gezegd.
Dingen die niet zomaar uit de lucht komen vallen.
Hé, Charley?
Niet achter me staan, Baas.
Toen ik jong was, gingen we met een stel de bossen in...
met onze luchtdrukgeweertjes.
Niks bijzonders, maar genoeg om een vogel of eekhoorntje te schieten,
als we geluk hadden, ook wel iets groters.
In dat bos heb ik de eerste man gedood.
Hij bezat onze boerderij, en toen mijn vader stierf,
kwam hij langs voor betaling van mijn moeder op welke manier dan ook.
Ik was niet veel ouder dan Button toen ik hem in zijn keel schoot.
Ik wist dat er meer zouden volgen, dus ben ik het leger in gevlucht.
Er was oorlog.
Ze waren maar wat blij met me.
Mijn eerste schermutseling was net als het jagen met mijn vrienden.
We zaten in de bomen en ze kwamen onze kant op marcheren.
Toen de rook optrok, waren er zo'n honderd dood.
De overlevenden hebben we later nog afgeknald.
Degenen onder ons met aanleg, werden in een speciaal peloton geplaatst...
zodat we zelfstandig en snel konden optreden...
in vijandig gebied.
De orders waren eenvoudig. Rotzooi trappen waar we ook gingen.
Met zoveel vrijheid, duurde het niet lang voordat we mannen afknalden...
die niet eens in uniform waren.
Het leek er op dat dat de verdere oorlog voortduurde.
Daarna kom ik naar het westen.
Veel vraag naar een man met zulke vaardigheden.
En ik zet ze aan het werk voor mensen als Baxter.
Nu en dan kom ik de dag door...
zonder er aan te denken wie ik ben of wat ik heb gedaan.
Hij dwaalt weer af.
Het maakt niks uit, eigenlijk.
Je bent een heel eerlijke man, Charley.
Ik ga niet liegen over Button.
Ik heb het niet over Button.
Mr. Spearman. - Is de dokter er?
Nee, hij is er niet.
We hebben een zwaar gewonde jongen.
Breng hem naar de onderzoeksruimte.
Er is niets mis met zijn gehoor, mevrouw.
Hij hoort zeer goed als hij wakker is.
Mr. Spearman, ik onderzoek of er bloed in zijn oren zit.
Dat zou kunnen duiden op een schedelfractuur.
Bent u de vader?
Nee, mevrouw.
Hij heet Button en hij werkt voor me.
Het lijkt erop dat dat niet erg gezond is.
U weet waar de wachtkamer is. Ga zitten.
Ik ben wel even bezig.
Ik denk niet dat het een schedelfractuur is.
Het lijkt meer op een zware hersenschudding.
Ik moet toegeven dat we niet veel patiënten met schotwonden krijgen.
Ik heb de wond schoongemaakt en verbonden. Het ziet er niet geïnfecteerd uit.
Hoe zit het met de koorts?
Hij moet stil liggen en zijn lichaam het werk laten doen.
Het spijt me om dit te zeggen mevrouw, maar we komen van ver...
om de jongen goed te laten verzorgen door Dr. Barlow.
Waar is hij?
Een werknemer van Dent Baxter...
kwam hem halen om mee te gaan naar de ranch.
Eergisteravond hebben een paar mannen daar een ongeluk gehad.
U moet me vertellen wat er gebeurd is, Mr. Spearman.
Baxter stuurde zijn mannen om de kudde op te jagen...
en ik dacht hen samen met Charley tegen te houden.
We verrasten ze in hun schuilplaats en hadden ze te pakken.
Dr. Barlow is hen nu aan het oplappen.
Toen we terugkwamen, hadden anderen Mose in zijn hoofd geschoten...
en Button neergeschoten en hem voor dood achtergelaten.
Onze hond neergeschoten.
Ik zal het geld halen.
Dat is niet noodzakelijk.
We zullen betalen, mevrouw.
Gaat u zitten, Mr. Waite.
Button. Is dat zijn echte naam?
Gaat u alstublieft zitten.
Ja, de enige die we kennen.
Hij is nog een jongen.
Ik heb hem een paar jaar geleden opgepikt in Texas.
Hij leefde van afval.
Sprak geen woord Engels.
Ik dacht dat we hem een plezier deden.
En jij?
U weet dat de marshal voor Baxter werkt.
Mensen zagen u aankomen.
Degenen die dit gedaan hebben moeten ervoor betalen.
Probeer niet te vluchten.
We zouden een telegram naar de marshal kunnen sturen.
Als hij vandaag gaat rijden, zal hij er minstens een week over doen.
Nu de storm opkomt misschien iets langer.
Het is onze plicht de marshal en Baxter zelf aan te pakken.
Wat doen we met Button?
Hij vecht voor zijn leven.
Wij gaan hetzelfde doen.
Doe voor Button alles wat in je macht ligt.
Als hij wakker wordt, moet hij een paar dagen blijven...
ter observatie.
Doe wat goed voor hem is.
Kunnen jullie niet wegblijven van mijn paradijsje, heren?
Geloof maar dat Satan hetzelfde zegt bij de poorten van de hel, ouwe.
We willen de paarden verzorgen. We hebben een zware tocht gehad.
Ik zou de wagen graag verderop neerzetten.
Ga je gang! Wel opschieten, hoor!
Ik heb dit eerder gezien!
Er komt een hele zware aan!
Verdomme.
Sorry, Charley.
Ja.
Misschien had je het op een andere plek moeten bouwen.
Dank je.
Haal de hond!
Het is een hond hoor, Charley.
Pak aan.
Daar is hij. Kom terug, Charley!
Naar links! Naar links!
Gaat het, Charley?
Ja, als je nagaat dat ik net heb gezwommen.
Ik sta bij je in het krijt, meneer.
Dat is een lieve pup, zeg.
Doet hij je aan iemand denken, Charley?
Een kleine versie ervan.
Te klein om uit te laten met dit weer.
Hij is van mijn dochter.
Ik probeerde hem te grijpen, maar het water was te snel voor me.
Als jullie naar de kroeg gaan...
zal ik jullie een kop koffie betalen.
Koffie klinkt goed.
Een storm als deze heeft Gunnison weggespoeld.
Tien of twaalf jaar geleden.
Het water kwam uit de bergen.
Men kon alleen maar naar de stad vluchten.
Het heeft veel mensen het leven gekost. - Het is goed, Bill.
De stad is hier al een hele tijd, Mack.
En zal hier nog lang zijn.
Dat klopt, pap.
Nu en dan komt er een flinke storm voorbij.
en laat haar zo schoon als een pasgeboren baby achter.
Bekijk het van de zonnige kant, heren.
Marshal.
Vlees en piepers, Les, zoals altijd.
Dat is zo ongeveer ons maal.
't Is een mensenleven waard om vannacht die weg over te steken.
Bedankt voor de koffie.
Bedankt voor wat je hebt gedaan.
Kost je twee bitten.
Twee bitten.
Ik moet maar eens met jullie twee praten.
En wij gaan wat meer dan praten doen bij jou, Marshal.
We hoeven geen puinhoop van het café te maken, en de mensen lastig te vallen.
Ik heb een arrestatiebevel voor jouw...
voor het aanvallen van Baxters mannen.
We hebben een arrestatiebevel voor poging tot moord...
voor diegenen die de jongen probeerden te vermoorden...
die nu bij de dokter ligt.
Ik heb er nog één gemaakt...
voor diegenen die de grote kerel in jouw cel hebben vermoord.
Alleen de onze is niet geschreven door een sheriff...
die gekocht en betaald is, Marshal.
Het is door ons geschreven. En we willen het handhaven.
Is dat zo?
We hebben geen onenigheid met jullie.
Baxter's mannen lokten onze vriend in een hinderlaag en schoten hem dood.
Ze schoten ook een zestien jarige jongen neer.
En ze sloegen hem zo hard...
dat hij het misschien niet overleeft.
Ze probeerden ons vee te stelen.
Jullie marshal gaat daar echt niets aan doen.
Jullie houden hier niet van wildgrazers.
Wij zijn hier liever niet.
Maar men heeft het recht zijn bezit te beschermen...
en zijn leven.
En we geven ze allebei niet op aan een rancher of zijn sheriff.
We willen geen omstanders verwonden.
Iedereen die steun of hulp geeft...
aan deze wetsovertredende wildgrazers...
krijgt met mij te maken.
Beslis maar, marshal.
We hoeven dit nu niet hier uit te vechten.
Jullie kunnen toch nergens heen in dit weer.
Maar ik zie jullie nog wel, heren, en snel.
Daar kun je op rekenen.
Die marshal gaat heus niet zitten wachten.
Die rotzak gaat meteen wat mannen op ons afsturen.
Hij wil ons netjes opgesloten in de cel hebben...
tegen de tijd dat Baxter in de stad is, want als dat niet zo is...
gaat Baxter nog denken...
dat marshal Poole misschien zijn geld niet waard is.
Als je iets op je lever hebt, zeg het dan maar.
Ik vind dat we hem meteen gevangen moeten zetten.
We sluiten hem op, en wachten tot Baxter er aan komt.
Charley, waarom rijden we niet gewoon naar Baxters ranch...
en pakken hem daar gewoon?
Ik vecht waar je wilt, baas.
Je zegt het maar.
Verdomme.
Wacht even, Charley.
Je vroeg het me. Ik gaf je antwoord.
Charley, kom naar binnen, goed?
Kom op.
Ik word gewoon prikkelbaar op mijn leeftijd.
Dat lijkt me nog helemaal geen slecht idee.
Denk erover na, dat is alles wat ik vraag.
Goed.
Wat vond je van mijn toespraak?
Ik vond het goed.
Misschien moet ik me verkiesbaar stellen als burgemeester.
Volgens mij moeten notabelen in leven moeten zijn, Boss.
Ik kom kijken hoe het met de jongen gaat.
Hij slaapt. Maar kom binnen.
Weet u het zeker, mevrouw? We zijn nogal smerig.
We willen uw huis niet vies maken.
Nee, alstublieft, het maakt niet uit.
Kom binnen.
Dank u wel, mevrouw.
Asjeblieft.
Ik krijg mijn vingers er niet in.
We krijgen onze dikke vingers niet in deze gaten.
Teveel gebroken knokkels.
Ik zal iets groters voor jullie pakken.
Het lukt wel mevrouw. - Nee, nee. Het is oké.
Het is gewoon fijn om aan tafel te zitten met mooi porselein.
Die waren van mijn moeder.
Het is het enige van haar spullen...
die de reis hierheen overleefd hebben.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik ze gebruik.
Ik kan ze ook niet vasthouden.
Het geeft me gewoon een goed gevoel, denk ik.
Ik zeg wat ik denk, of het nu goed is of slecht.
Dat waardeer ik.
Probeer er maar eens mee te leven.
Zie je dat?
Geen vrouw of een thuis nodig.
We zijn net een oud getrouwd stel.
Zijn jullie bang om te trouwen...
of om je te settelen? - Nee. Wie zou hem nou willen?
Helemaal viezig en schurftig als een ouwe hond.
Moet ik jouw kop even een tijdje...
onder water houden, ofzo?
Ik ben een keer getrouwd.
Dat wist je niet hè, Charley?
Ik had vrouw en kind.
Mooi stukje land erbij.
Het was niets speciaals, maar we waren jong.
We hielden van elkaar.
Hadden nooit ruzie.
Ze stierven aan de tyfus.
Daarna was thuis geen fijne plek meer.
Daar denk ik nu anders over...
nu ik ouder begin te worden.
Als Button leeft en wij Baxter overleven,
dan zorg ik dat hij een echt thuis krijgt...
in plaats van de koude prairie.
Neem nog een laatste kopje thee, Charley.
Ik zou Button graag weer zien, Miss Barlow.
Natuurlijk.
Ik weet de weg.
We rijden al tien jaar samen.
Nooit geweten dat hij getrouwd was.
Waar slapen meneer Spearman en jij vannacht?
Weet ik nog niet echt.
Het hangt er van af.
Bedoel je marshal Poole?
We hebben een kamer vrij. Jullie mogen hem gebruiken.
Dat zal niet gaan, mevrouw.
We zouden u in een lastige positie brengen met de marshal en Baxter.
En het is een klein stadje.
Het zou een verkeerd beeld geven, vooral nu de dokter weg is.
Ik zal deze wegzetten.
Weet je waar ze staan?
Heb ik gezien.
Dank je.
Regent pijpenstelen sinds we hier zijn.
Het water stroomt zo door de hoofdstraat.
Charley heeft een puppy uit de stroom gered.
Leek een beetje op ouwe Tig.
Als je kan moet je even luisteren en goed opletten.
Want ik ga je iets belangrijks zeggen.
Ik heb niet op je gepast om je zo te laten gaan.
De wereld is niet perfect, Button.
Maar jij hebt hier nog iets te regelen.
Dus kom je maar terug, hoor je me?
Kom terug, jij.
Beetje stom om zo tegen hem te praten.
Nee.
Het is juist goed.
Alles goed, meneer Spearman?
Ik geloof dat het niet beter kan onder de omstandigheden.
Omstandigheden? Zo noemde Mr. Waite het ook al.
Ik heb hem gevraagd er nog eens over na te denken, en dat vraag ik jou ook.
En met 'nog eens over nadenken' bedoel je staart tussen benen en wegrennen?
Ik bedoel, red je leven en dat van hem.
Naar jou zal hij luisteren.
Charley denkt voor hemzelf, Miss Barlow.
Het is een goede kerel, en hij weet wat er gedaan moet worden.
Ik zal u nu geld geven voor alles wat Button nodig heeft.
Als het slecht afloopt met Charley en mij,
kunnen u en de dokter er misschien voor zorgen dat we netjes begraven worden.
Dat zou ik even willen opschrijven als dat kan.
Ja, natuurlijk.
Mr. Waite?
Kijk naar m'n gezicht.
O, sorry.
Het spijt mij.
Het is al goed, Charley.
Goed? Wij zijn het maar.
Het is in orde, Charley.
Het is oké. Ik zal het opruimen.
Gespannen, dat is alles.
Ze had je niet zo moeten besluipen.
Ze sloop niet.
Ze schrok zich dood, door mij.
Ja. Je maakte mij ook wel een beetje bang.
Zo is het nu eenmaal, Boss.
Het ziet er niet goed uit.
Ben je er weer helemaal bij?
Ja.
Het was niet zo erg als het eruitzag.
Dat zal wel.
Twee whiskey, barman.
Barman! Twee whiskey.
Zie je dat bord?
In deze buurt vallen wildgrazers onder de eerste.
Hij heeft het twee keer gevraagd.
We gaan het niet nog eens vragen.
Bill, rustig aan.
Dit zijn de jongens die mijn hond gered hebben.
Ik kan ze niet bedienen, al hadden ze Jezus zelf gered.
Meneer Baxter zou me ontslaan.
Baxter is de eigenaar?
Dat klopt.
Geef me een fles, dan schenk ik ze zelf in.
Je weet dat ik dat niet kan maken.
Nu kunnen we wel wat drinken.
Ik wil er nog wel eentje.
Ja.
Het ziet er naar uit dat de regen wat optrekt.
Als dat niet gebeurt,
kunnen we forel gaan vissen op de hoofdstraat.
Ik wil je mijn jongens voorstellen.
Ray en Cory.
Hoe gaat het ermee?
We vervoeren een vracht kleding als het weer meewerkt.
Baas Spearman.
En de schutter hier is Charley Waite.
Is dat allemaal waar, wat je zei in het café?
Ja.
Er is een kind in het huis van de dokter...
dat bijna gedood is door Baxter.
De vrouw van de dokter verzorgt hem...
totdat hij terugkomt na de storm.
De vrouw van de dokter?
Ja. Miss Barlow.
Je bedoelt Sue?
Inderdaad.
Nou, ze zou een goede vrouw kunnen zijn voor iemand.
Maar ze is niet die van de dokter.
Dat is zijn zus.
Zijn zus?
Niet zijn vrouw.
Goede avond, Mack.
Ralph.
Ray, Cory.
Whiskey.
Dit is Ralph Peterson. Hij runt de winkel.
Daar was ik toen de hond uitbrak.
Jullie zijn de vrije cowboys, vermoed ik.
Niet slecht bedoeld.
Persoonlijk, deel ik niet de mening van anderen uit de buurt...
over vrije cowboys.
Er was een gevecht in je winkel ongeveer een week geleden.
Een paar van Baxters mannen overvielen onze vriend.
Hij was een grote kerel.
Ja. Ik zag het gebeuren.
Die grote kerel sloeg die andere drie in elkaar.
Hij brak één van hen zijn arm.
Hij is een ingehuurde schutter genaamd Butler, of niet?
Dat is wat ze zeggen.
Ik vond het jammer van je vriend. Is hij in orde?
Hij is dood.
Dat is spijtig.
Hij leek me een aardige jonge kerel.
Het is een schande wat er van deze stad geworden is.
Je zou er iets aan kunnen doen.
Wat?
We laden en lossen.
Ralph is een winkelbediende.
Jullie zijn mannen, toch?
Ik heb mijn jongens niet opgevoed om hen gedood zien te worden.
Je weet het misschien niet...
maar sterven is niet het ergste dat aan je geweten kan knagen.
Hé!
Goedenavond, heren.
Goedenavond.
Je kunt beter uit dit weer blijven,
anders worden je botten nog stijver dan de mijne.
Daarom ga ik ook naar de bar.
Ik was jullie aan het zoeken.
Ik had jullie een drankje aangeboden als jullie eerder waren gekomen.
Doe dat dan nu maar.
De Marshall heeft een paar mannen bij de stal staan om jullie op te wachten.
Er zit er nog één in je wagen.
En dan zit er nog één in de stal er tegenover.
Is de Marshal bij hen?
Nee.
Hij zit daar helemaal alleen...
in die warme, droge gevangenis met zijn voeten omhoog...
wachtend tot ze jou binnenbrengen.
Of je doden.
Nou, bedankt voor de waarschuwing.
Zoals ik je vertelde, heb ik nooit deel uitgemaakt van de Marshals manieren.
Die van Dent Baxter ook niet.
Je bent vlakbij de enige vriend die we in dit dorp hebben.
Ik ga een paar drankjes kopen.
Je houdt je rustig, oké?
De tijd is aangebroken. Hoe wil je het gaan doen?
Ik werk voor jou, baas. Ik doe het hoe jij maar wilt.
Hier werkt niemand voor iemand, Charley.
Zegt de naam Butler je iets?
Je hoort namen als je aan de andere kant staat.
Is hij zo snel als ze zeggen?
Hij is een moordenaar.
Herken je hem als je hem zou zien?
Hij is makkelijk te herkennen...
als je weet waar je naar zoekt.
Ja.
Het zou jammer zijn als we vanavond neergeschoten zouden worden...
voordat we een kans krijgen hem en Baxter te pakken.
Zeker weten.
Ik wil ergens zitten waar het droog is...
terwijl de marshal zijn mannen buiten in de regen zitten.
Tegen de morgen zal het vast opklaren.
Klein dorpje.
Het is zelfs 's nachts moeilijk om je te verbergen in dit weer.
Wat wil je doen?
Ja.
Ik heb een idee gehoord dat wel goed klonk.
Echt?
Goed.
Hij is alleen.
Handen omhoog.
Je bent stapelgek.
Hou je kop.
Jullie gaan eraan.
Zei hij niet dat je je kop moest houden?
Wat is dat?
Chloroform. Gestolen van de dokter.
Ga je me daarvoor arresteren, Marshal?
Kijk 'ns hier.
Hij slaapt.
Nee.
Kijk 'ns hier.
Zet ze neer.
Hierlangs.
Wat denk je? Bevalt het je?
Bevalt het je, stoere vent?
Een klein beetje meer?
Een beetje meer.
Er was geen roep om me daar zo te laten zitten.
Er was niet veel tijd. - Ik ben geen aas, Charley.
Gesnopen.
Onthoud dat.
Ik denk dat je het me niet zult laten vergeten, nietwaar?
Je begint ervan te genieten, niet?
Sorry als we je wakker gemaakt hebben.
Nee, dat deed je niet.
Ik kom kijken of... - Ga zelf kijken.
Hé. Baas. - Hé.
We zaten in de rats om jou, vriend.
We dachten dat we je zouden verliezen.
Ik doe gewoon een dutje, dat is alles.
Het is goed je weer terug te hebben.
We staan bij u in 't krijt, Miss Barlow, en we danken u.
Bedank God liever.
Ja, mevrouw. We zullen dat 'ns proberen.
Nou, ik denk dat jullie honger hebben.
Button heeft net gegeten.
Ik wilde voor mezelf wat ontbijt maken.
Twee extra eters is echt geen probleem.
Ik ga me omkleden.
Jij. Je moet proberen wat te slapen.
Dat doet 'ie ook.
Doe wat ze zegt.
Ja, baas.
Oké.
Baas?
Ja?
Mose?
Ik kom er zo aan, Charley.
Ik zie je nog, Button.
Hopelijk vindt u het niet erg dat ik het zeg, mevrouw, maar u ziet er moe uit.
Het was een lange nacht.
Ga toch zitten.
Laat een oude cowboy u een ontbijt voorzetten.
Nee, dat kan ik u niet laten doen.
Natuurlijk wel.
Dank u.
Ik wil me nog verontschuldigen voor eerder.
Nee, nee. Dat is niet nodig.
U was geschrokken.
Nee, het was meer dan dat.
Ik probeer een slechte periode te vergeten.
Maar soms lukt dat niet erg.
Ik voel me altijd beter als ik de zaken de vrije loop laat.
En niet weg te stoppen.
Dat begin ik te leren. Ik probeer het, in ieder geval.
Nou, meer kunnen we niet doen.
Ik ben gewoon blij dat het beter gaat met Button.
Ik geloof niet dat ik de baas ooit zo bezorgd heb gezien.
De dokter zal wel op weg gaan naar huis...
zodra de storm gaat liggen.
Met de dokter bedoel je je broer?
We dachten gewoon dat jij en de dokter man en vrouw waren.
Echt waar?
Ik kwam er pas gisteravond achter.
Ik dacht dat je getrouwd was, Sue.
Nou, nee. Ik...
Ik ben niet getrouwd, Charley.
Dat is mooi. Ik bedoel, dat is goed om te weten.
Anders hadden we misschien verkeerde gedachten gekregen.
En dat zouden we niet willen.
Nee. Nee, natuurlijk niet.
Zeer bedankt, mevrouw.
Graag gedaan, mr. Spearman.
Bedankt, Sue.
Zorg goed voor jezelf, Charley.
Ga je nu gewoon weg, zonder iets te zeggen?
Er valt niks te zeggen.
Ik heb gezien hoe je naar haar keek en hoe ze naar jou keek.
Het hoort niet om zonder iets te zeggen afscheid te nemen.
Wat moet ik dan tegen haar zeggen, baas?
We gaan het waarschijnlijk niet redden?
Dat is een mooie troost.
Ik weet niet wat je tegen haar moet zeggen, Charley.
Ik wou dat ik meer tegen mijn vrouw had gezegd voordat ze overleed.
Dit is misschien de laatste keer dat ze je ziet in deze wereld, Charley.
Of jij haar.
Zeg haar wat je kan.
Want ze heeft meer verdiend dan te kijken naar jouw achterste...
terwijl je wegloopt.
Charley.
Ik weet niet wat de moeite waard is om te zeggen.
Nou, je hoeft helemaal niks te zeggen.
Jawel, dat moet ik wel.
Daar heeft de baas gelijk in.
Hij heef over een heleboel dingen gelijk.
Het is alleen...
Ik ben niet zoals jij denkt, Sue.
Ik ben op plaatsen geweest. Ik heb dingen gedaan.
Op de meeste dingen ben ik niet echt trots.
Ik hoopte altijd dat er iemand zou langskomen die lief en zorgzaam zou zijn.
De jaren verstrijken. Je woont in een klein stadje.
En ieder dag slinkt je hoop een beetje.
totdat je bijna niet meer weet wat ze waren.
Ik heb gezien wie je bent, Charley.
Zoals je voor die jongen zorgde...
en het respect dat je de baas toont.
Het zijn misschien kleine dingen.
Maar dat is genoeg voor een vrouw die goed kijkt.
Er zullen hier vandaag mannen sterven, Sue.
En ik zal ze doden.
Begrijp je dat?
Ja.
Ik wil je dit geven.
Het heeft me altijd geluk gebracht.
Ik kan je medaillon niet aannemen.
Dat heb je niet voor 't zeggen als het geschonken wordt.
Ze lijkt erg.
Het is mijn moeder toen ze jong was.
Ze is mooi.
Als ik je nooit meer zie, wil ik dat je weet...
dat ik alles heb gemeend wat ik tegen je heb gezegd...
en ik waardeer alles wat jij tegen mij hebt gezegd.
Er is in deze oude stad niks verrassends gebeurd.
Behalve jij.
Ik zie je nog weleens, Charley Waite.
Blij?
Ja. Als jij het bent.
Morgen, jongens.
Ik heb ontbijt meegenomen.
Hé, jongens. Ga eens weg daar.
Kom op.
Wegwezen.
Waar lijkt dit volgens jou op?
Maakt niet uit.
De hele stad weet dat er een gevecht staat te gebeuren.
Ze hopen alleen dat zij er niet de dupe van worden.
Nou, als ik er toch aan ga,
kan ik me eens flink tegoed doen aan zoetigheid.
Morgen.
Wat kan ik voor jullie doen?
Ik dacht aan wat snoep.
Snoep? - Ja.
Jazeker, meneer. Snoep.
Ik heb alles wat u wilt.
Ik heb zuurballen. - Ja.
Tum-tums, zuurstokken, drop, caramel, honingsnoepjes.
Jujubes, lollies, melkchocolade...
Ik zoek iets bijzonders.
Wat is het duurste dat u heeft?
Nou...
Ik heb precies wat u zoekt.
Dit is pure chocolade. - Ja.
Het komt helemaal uit Zwitserland, Europa.
Dat is vlakbij Frankrijk.
Ze noemen het bitterzoet.
Smelt in je mond.
Heeft u het geprobeerd? - Nee.
Hoe weet u dan dat het in je mond smelt?
Eigenlijk kunnen we het zelf niet betalen.
Lekker. Ik neem er twee.
Wilt u niet weten wat het kost?
Nee.
Goed, meneer.
En drie van uw beste sigaren.
Mijn vriend en ik hebben zin in chocolade uit Zwitserland...
en een goede sigaar.
Deze komen helemaal uit Havana, Cuba.
Dank u.
Verder nog iets? - Nee, zo is het wel goed.
Hoeveel is het?
Het is... vijf dollar.
Charley.
Daar ben je.
Hier ga ik straks van genieten, Baas.
Ja.
Doe jezelf een plezier en rij door
nu er nog tijd voor is.
We hebben geprobeerd ons er niet mee te bemoeien.
Dit is lekker.
Elke cent waard.
Dit gaat jullie nog je leven kosten.
Probeer dat eens, Ralph.
Ga door.
Ik zit hier voor je neus.
Heb het nog nooit geprobeerd.
Zonde om heen te gaan zonder een hapje ergens van te proeven.
Charley, laten we gaan.
Percy!
Hier boven!
Ik heb een sigaar voor je meegenomen. Helemaal uit Havana, Cuba.
't Is niet waar.
Ik heb er weleens van gehoord, maar ik heb er nooit een gehad.
Zeer bedankt.
Wat vind je?
Beter dan die troep die ik normaal rook.
Dus, je gaat hier de confrontatie aan?
Ja. Maar wel daar, rond onze wagen.
Er is niet veel keuze, zonder dat veel onschuldige worden geraakt.
Ik wil wat wapens en munitie neerzetten...
waar we er snel bij kunnen.
Ga je gang.
We zullen proberen uit uw schuur te blijven.
Misschien gaat dat niet lukken.
U kunt beter het vee binnenhalen.
Alle geluk toegewenst.
Dank u.
Het is een mooie dag om dingen recht te zetten.
Nou, veel plezier ermee.
Want als het eenmaal begint,
wordt zo'n een bende, dat heb je nog nooit meegemaakt.
Ik ben niet zo oud geworden...
zonder in een paar gevechten te zijn betrokken, Charley.
Ik twijfel niet aan uw lef, Baas.
U heeft meer lef dan iedereen die ik ken.
Het is gewoon...
Ik wil niet te kritisch zijn.
Maar gisteravond, toen we die kerels in de bomen lieten gaan.
Dat was mijn beslissing, Charley.
Ik zie nu in dat dat waarschijnlijk verkeerd was.
Dat bedoelde ik niet. Ik bedoel, misschien wel.
Maar dat is waarom ik u altijd heb gerespecteerd.
Wat ik altijd waardeerde.
Hoe u anderen behandelde en hoe u mij behandelde.
Hoe u nooit problemen zocht.
Dat hield mij uit de problemen.
Maar problemen hebben ons gevonden, Baas.
En als we een kans willen maken, dan moet u...
Praat maar door, Charley. Ik hoor je wel.
Ik weet bijna zeker...
dat ze overmoedig worden doordat ze met zoveel zijn.
Zeker als we vlak voor hun neus staan.
Het is ook niet zo dat we enig voordeel hebben.
Maar als ze daarbuiten zijn met ons,
dan zullen ze niet zoveel hebben als anders.
Ik denk niet dat ze allemaal moordenaars zijn.
Slechts een paar man, zoals Butler, zullen het veel gedaan hebben.
Ik zal hem zoeken.
De rest zal ingehuurd zijn. Waarschijnlijk bedelaars.
Misschien ex-militairen.
De rest zullen cowboys zijn.
Ze willen niet in een rij voor ons gaan staan.
Het gaat snel als ik er eenmaal mee begin.
Dus blijf jezelf voorwaarts bewegen.
Ze zullen of bewegen of wortelschieten. Misschien zullen ze wel bevriezen.
Het maakt niet uit wat.
Je gaat gewoon recht op ze in met dat jachtgeweer.
Als je hem hebt leeggeschoten, laat het vallen, trek je pistool,
en ren naar dat gebouw waar we de andere hebben ondergebracht.
Ik zal proberen om hetzelfde te doen als het gaat.
Oké.
Je klinkt alsof je het al allemaal hebt uitgedokterd.
Ja.
Afgezien van het gedeelte waar we niet gedood worden.
We kunnen ze maar beter oproken nu we de kans nog hebben.
Ja.
Ik denk erover om uit de veeteelt te stappen.
Je zei nooit wat, afgezien van wat gezeur tegen Button en mij
over onszelf eruit te krijgen.
Nou, misschien raakten mijn woorden een gevoelige snaar.
Ik dacht eraan om misschien het vee te verkopen.
en genoeg over te houden om ergens een saloon te beginnen.
Men kan het koud hebben in de zomer...
en droog in de winter.
Wat danseresjes zou wel leuk zijn, weet je?
Die moet ik regelen.
Ja.
Als ik dood ga, verkoop dan alsjeblieft mijn goede paard...
en mijn goede zadel en mijn geweren
zodat je een theeset kunt kopen voor Miss Barlow.
'Charley Waite'.
'Postscriptum...
ik vind deze wel leuk.
Maar ik weet het niet. '
'Princess patroon. '
Verdorie.
Wat is er?
Het lijkt erop dat je te lang hebt gewacht.
Een beetje zoals ons en vrijgrazers.
Nou, goed is goed.
Gesmolten of niet.
Je lijkt wel vastgeketend aan je werk, Marshal.
Sta op, Poole.
Hij is waardeloos.
Zorg dat ze allemaal staan.
En nuchter.
Ik heb een voorgevoel dat er een nieuw marshal in het dorp gaat komen.
Goed.
Het is tijd om deze vrijgrazers te vestigen.
Je laat je paarden achter.
We gaan richting hun wagen.
Als we er zijn, schiet je je pistolen maar op ze leeg.
Anders schiet ik ze zelf wel neer.
Jullie drie gaan om de gebouwen heen.
Ga de steegjes aan de zijkant in.
Kom op.
Hayley! Kom daar vandaan.
Maak ze later af.
Oké.
Ik ga niet naar mijn God zonder je echte naam te weten.
De mijne is niet Waite. Maar Postelwaite.
Charles Travis Postelwaite.
Hoe heet jij?
Zeker niet Baas.
Ik meen het baas. Ik vraag het je rechtuit.
Het is Bluebonnet.
Bluebonnet?
Bluebonnet, ja.
Geen tweede naam?
Nee, gewoon Bluebonnet Spearman. En durf het tegen niemand te zeggen.
Ik wil dat je het zweert. Komaan.
Ik zweer het.
In orde. Oké.
Gewoon in geval dat.
Acht gezegd. Vijf geteld.
Je had moeten vertrekken toen je de kans had, Spearman.
Ik vind het maar niets weg te lopen van lafaards.
Ik zie dat de marshal niet bij je is.
Je zal het niet zo grappig vinden...
als je aan flarden bent geschoten en stervende bent.
Was jij het die onze vriend vermoorde? - Dat is juist.
Ik vermoordde de jongen ook, en had er plezier in.
Hayley!
Achteruit!
Waar is de achterdeur?
Achterdeur! - Hierheen.
Het is gesloten.
Ben je geraakt?
Ik ben in orde.
Jij.
Zorg dat je uit dit huis bent!
Baxter, als je die trekker overhaalt,
dan kan je vergeten dat ik je oplap.
Neem je zak. Je komt met mij mee.
Ga maar.
Sta verdomme op, Poole! Opstaan, verdomme!
Ja!
Je gaat... daar buiten.
We zijn onszelf nog niet!
Ik zie dat ze je hebben vastgebonden.
Het is al een tijd geleden dat ik heb gevochten.
Ik raakte in paniek en viel naar achteren. Ik had bijna mijn voet gebroken.
Hardnekkige oude gek.
Of ik werd opgewonden door die Cubaanse sigaar.
Charley.
Wachten jullie maar hier.
Wacht even, Charley. Wacht even.
Ik blijf niet over mijn schouder kijken voor de rest van mijn dagen.
Charley.
Je zei dat we ze allemaal van kant zouden maken.
Dat ben ik ook van plan.
Ik zei doden, niet afslachten.
U let wel erg op details, of niet, Baas?
Ik heb gehoord wat u zei, meneer.
Ik zal u niet achterna komen. Ik beloof het.
Nee, dat denk ik ook niet.
Ik kan het je niet laten doen, Charley.
Als je dit doet, ben je niet beter dan Poole of Baxter...
of die handlanger van hem die Moose heeft vermoord.
Het is begonnen nadat hij Mose heeft vermoord.
We komen voor gerechtigheid, niet voor wraak.
Dat zijn twee verschillende dingen.
Vandaag zijn ze dat niet.
Ga opzij!
Luister naar hem, zoon.
Tot nu toe heb je gedaan wat je moest want ze gaven je geen keuze.
Maak er nu niets slechts van.
Dit is niet de manier, partner.
Meneer, dank u.
Dank u.
Ik deed het niet voor jou, jochie.
Zorg dat je in het reine komt met al het slechte dat je hebt gedaan.
Sue!
Kom hier!
Mijn God.
Uit de weg.
Button!
Leg neer. - Laat die dame met rust.
We hebben je mannetje, Spearman!
Laat die wapens maar vallen en loop de straat in.
of ik knal hem neer!
Je hebt tien seconden!
We leggen onze wapens niet neer.
Hij maakt Button toch af.
Eén!
De enige kans die wij hebben is met deze wapens.
Twee!
Drie!
Sue!
Stop!
Hou op! Hou er nu meer op!
Vier!
Sue.
Je bent een schande, Marshal Poole.
Dat ben je altijd geweest.
Ik weet het. Zo is het gewoonweg.
Vijf!
Zes!
Was het een lekker dutje, Marshal?
Je gaat er zo dadelijk zelf een lange tegemoet.
Genoeg doden gevallen voor je?
Pas als jullie allebei dood en begraven zijn.
Laat de vrouw en jongen gaan. Ze hebben hier niks mee te maken.
Als ik ergens rekening mee moet houden,
laat dan die wapens op de grond vallen.
Laat zij hem naar de dokter brengen.
De dokter zit in de cel, en hij gaat niet weg...
tenzij jullie wapens op de grond liggen.
Ik vermorzel iedereen die hun kant kiest!
Als ik daarmee klaar ben,
Ik steek jullie huizen in de fik en jaag jullie vrouwen en kinderen...
de koude prairie in.
Dus vrouwen, jullie kunnen beter jullie mannen tegenhouden.
Als jullie dat niet doen, kunnen jullie deze winter wezen opvoeden.
Mack Langley!
Het maakt niet uit of je rent of blijft staan!
Jij en je mannen zijn al dood!
Mack Langley is onze vriend!
Ik kom niet helemaal uit Ierland...
om mijn land naar de bliksem te zien gaan door vogelvrijen.
Ik wil die wapens op de grond zien liggen.
Hij eerst.
Met je schiethand.
Zo te zien verlies je je leger, Marshal.
Liggen!
Is hij er doorheen gegaan?
Ja.
Is hij geraakt, Sue?
Sue, is hij geraakt? - Nee!
Maar hij bloedt weer erg!
Verdomme. Kun je het stelpen?
Ik probeer het.
Ik maak je af, Baxter!
Nou, kom op dan!
Geef je me dekking?
Misschien kunnen we beter wachten. Hij bloedt waarschijnlijk wel dood.
Ik wacht niet.
Button heeft die dokter nu nodig.
Nou, je weet dat die deur op slot is.
Nou, dat duurt niet lang als het wordt geraakt door het jachtgeweer.
Ik wacht op jou, Spearman!
Ik kom je halen, klootzak.
Alles goed, Charley?
Ja.
Klaar?
Ja.
Ik ga dood.
En waarvoor? Meer vee?
Ik heb een goede vent gedood.
En misschien ook die jongen daar ergens.
Niemand zal het erg vinden als je doodgaat.
Schiet op!
Jij bent... niks.
Misschien niet.
Maar ik adem straks tenminste nog.
Nou, maak me dan af.
Nee.
Ik verspil geen prima kogel om jou uit je lijden te verlossen,
vuile klootzak.
Je man zit in de saloon.
Iedereen is eruit gegooid.
Hij heeft gevraagd om je zus te spreke, als ze dat wil.
Hij wil u graag spreken, Miss Barlow,
als u er tenminste niks op tegen hebt om een saloon binnen te stappen.
Sue.
Doc.
Breng hem maar hier.
We maken wel ruimte.
Heeft Baxter familie?
Hij heeft alleen nog een dochter.
Iemand zou haar uit moeten leggen wat er is gebeurd.
Ze mochten elkaar niet erg.
Ze is toch zijn dochter.
En het hemd is toch nader dan de rok.
Kom op. Kom op.
Het was niet mijn bedoeling dat je...
hier naar binnen moest lopen met al die mensen.
Het maakt me niet uit wat iedereen hier denkt, Charley.
Je hoeft niet voor me op te komen.
Nou, hoe dan ook,
Ik wilde je nog zeggen dat ik over een paar dagen vertrek.
Ik zou willen dat je blijft.
Anderen waarschijnlijk ook.
Ik heb er wel over nagedacht.
Er is geen plek hier...
waar ik geen slechte herinneringen aan heb.
Ik heb mijn liefde lang bewaard, Charley.
Ik weet dat je ook wat voor mij voelt.
Dat doe ik ook.
Maar ik ben niet beter dan degenen die ons komen vermoorden.
Dat heb je zelf ook gezien.
Misschien heb je wel slechte dingen gedaan.
Misschien wel erger dan dat.
Maar wat vandaag gebeurde valt daar niet onder.
En al die moorden, sta je daar niet bij stil?
Ik ben niet bang voor je, Charley.
Het heeft me geluk gebracht.
Precies zoals je zei.
Het is nu van jou.
Hou het maar.
Ik heb geen oplossingen, Charley.
Maar ik weet wel dat mensen vaak verward raken in het leven...
over wat ze willen en wat ze hebben gedaan...
en wat ze denken dat ze hadden moeten doen.
Ze houden zo vast aan wat ze zijn of wat ze gedaan hebben...
dat ze daardoor niet zien wat ze kunnen zijn.
Ik zie het wel zitten tussen ons, Charley.
En ik wacht niet eeuwig.
Maar ik zal wel wachten.
En als je ver weg bent, wil ik dat je daaraan denkt.
En... kom terug.
Ik hou van je, Sue.
Dat is al zo sinds de eerste keer dat ik je zag.
Het duurde een tijdje voor ik alles helder zag.
Ik weet dat ik niet het type man ben
dat je verwacht aan je voordeur.
Als ik je broer was, zou ik iemand als ik niet voor je kiezen.
Charley...
Weet je hoe oud ik ben?
Het interesseert me niet hoe oud je bent.
Ik ben geen klein meisje meer.
Je bent de mooiste vrouw die ik ooit gezien heb.
Ik heb teleurstellingen gekend, Charley.
Nou, daar zal ik er niet één van zijn.
Ik heb nooit verwacht dat ik zo lang zou leven, Sue.
Zoals ik heb geleefd, deed het er ook niet toe.
Maar de gedachte dat ik je nooit meer zou zien, was misschien...
Was misschien het ergste gevoel dat ik ooit heb gehad.
Ik weet dat ik een goede echtgenoot voor je kan zijn.
En ik weet dat ik je niet op de goede manier heb gevraagd.
Maar ik vraag het je nu.
Wil je met me trouwen, Sue?
Charley.
Ja.
Ik wil met je trouwen.
En mag ik je kussen?
Ik ga je een duizendtal van deze geven voordat ik klaar ben.
Hé, Charley!
Het lijkt erop dat de dokter anders over je denkt.
Is er iets mis?
Nee. Alles is goed.
Ik ben vergeten te zeggen dat ik meer weet over de saloon...
tegen de tijd dat je terug bent.
Klinkt goed.
Doe je voorzichtig?
Charley.
Sue.
Ik kom eraan.
Saloon?
Ik zei toch dat ik uit de veehandel wilde stappen.
Iets verderop is een bar waarvan de eigenaar net gestorven is.
Ik hoopte dat je m'n partner wilde worden.
Zoiets kan ik me niet financieel veroorloven.
Niet eens voor de helft.
Laat je hersens daarbinnen eens het denkwerk opknappen.
Sue.
Je komt weer terug toch?
Dan zal ik op je wachten, Charles Postlewaite.
Jij met je grote mond!
Ik kan ook niets meer voor mezelf houden.
Je moet teruggaan nu.
Ik wil niet dat je het zicht over de daken verliest.
Ik meen het Sue. Je moet gaan.
Hoe moet dit gaan werken, als je niet doet wat ik zeg?
Ik zei je toch al "ik ga je een duizendtal geven van deze voordat ik klaar ben?"
Ik moet er ook zeker van zijn, dat je dat doet.
Laten we onze koeien gaan halen.